வேளாண் விளைபொருட்களுக்கு மத்திய அரசு அறிவித்துள்ள குறைந்தபட்ச ஆதார விலை மற்றும் ஊக்கத்தொகை விவரங்கள்

        வேளாண் விளை பொருட்கள் விலை உயர்வும் கொள்முதல் நிலவரமும் 
 உணவு தானியங்களின் தொடர் விலை உயர்வால் ஏழை மற்றும் நடுத்தர மக்களை வெகுவாக பாதிக்கச் செய்துள்ளது. மறுபுறம் உணவு தானியங்களின் விலை உயர்வை பற்றி நாடாளுமன்றம் மற்றும் சட்டமன்றங்களில் கேள்விகள், தொடர் நடவடிக்கைகள் பற்றிய விவாதம் தொடர்ந்து நடைபெறும் போது மத்திய வேளாண் மற்றும் நிதி அமைச்சகங்கள் பல்வேறு வகையான அறிவுப்புகள் செய்து வேளாண் விளைப்பொருட்களின் கடுமையான விலை உயர்வை  சிறு மற்றும் குறு விவசாயிகளின் பொருளாதார நலன்களை பாதுகாக்கவும், வேளாண் உற்பத்தி மற்றும் உற்பத்தித் திறனை அதிகரிக்கவும், வேளாண் பொருட்களின் தொடர் விலை உயர்வு மற்றும்  உயர்ந்து வரும் நடைமுறை செலவுகளை ஈடு செய்யவும்  வேளாண் விளைப் பொருட்களுக்கு குறைந்தளவு கொள்முதல் விலையை அதிகரிக்க விவசாயிகளின் தேவையை கருத்தில் கொண்டு சட்டமன்றம் மற்றும் நாடாளுமன்றத்தில் உயர்த்துவது ஒரு நடைமுறை உண்டு  கடந்த நாட்களில்  கூட கரும்பின் கொள்முதல் குறித்த மத்திய அரசின் அறிவிப்பு கரும்புக் கொள்முதல் விலை பற்றிய கொள்கையை, நடைமுறையை மாற்றி அறிவிக்கச் செய்தனர். இத்தகைய நடைமுறை சூழலில் விவசாயிகளின் நலன்கள் மற்றும் தொடர் பொருளாதாரத் தேவைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு நிர்ணயம் செய்யப்படும் குறைந்தபட்ச விற்பனை விலையை காரணம் காட்டி மத்திய அரசு உணவு தானியங்களின் விலை உயர்வை நியாயப்படுத்துவது ஒரு மிகப் பெரிய மோசடியாகும். மறுபுறம் மத்திய அரசின் குறைந்தபட்ச விற்பனை விலை உயர்வை புள்ளி விபரமாக பதிவுகள் செய்வதில் 
வேளாண்  கொள்முதல் விலை   கொள்முதல் விலை
விளைபொருட்கள்     2008-09 2009-10 ம் ஆண்டுகளில்

நெல் 850 950 கோதுமை 1080 1100 மக்காச்சோளம் 750 840 ராகி 915 915 சோளம் 840 840

கரும்பு 840 840 நிலக்கடலை 2100 2100 உளுந்துப்பயிறு 2520 2520 சோயா 1850 1850 பச்சைப்பயிறு 2520 2760 துவரம்பருப்பு 2000 2300 பருத்தி 3000 3000 ஆகும் 
 2009 ல் மத்திய மற்றும்  மாநில அரசுகள், வேளாண் அமைச்சகம், பல பொருளாதார அமைப்புகள் பல ஆய்வுகள், சந்தை நிலவரத்தை  அடிப்படையாகக் கொண்டு தான் குறைந்தளவு விற்பனை விலை நமது நாட்டில் நிர்ணயம் செய்யப்பட்டது. விவசாயிகளின் அதிகப்படியான இடுபொருள் விலை உயர்வு, மற்றும் நடைமுறை சூழலை அடிப்படையாகக் கொண்டு குறைந்தளவு விலை நிர்ணயம் செய்யப்பட வேண்டும் என்ற விவசாய சங்கங்களின் கருத்தில் கொண்டு சில சமயங்களில் கடுமையான உற்பத்தி இழப்புகள் மற்றும் சாகுபடி பரப்பளவு வெகுவாகக் குறைவதை கருத்தில் கொண்டும் மத்திய அரசு விலை நிர்ணயம் செய்கிறது. இத்தகைய சூழலில் கடந்த ஒரு வருடமாக மிகக் குறைந்தளவு மட்டும் குறைந்தபட்ச கொள்முதல் விலை உயர்வும் செய்யப்பட்டுள்ளது. ஒரு குவிண்டால் என்ற அளவில் பார்க்கும் போது ஒரு ரூபாய் என்ற அளவில் மட்டுமே விலை உயர்த்தப்பட்டுள்ளது.  சில விவசாய விளைபொருட்களின் கொள்முதல் விலை உயர்த்தப்படவே இல்லை  குறிப்பாக நீர்ப்பாசனம் குறைந்த நிலங்களில் சாகுபடி செய்யப்படும் ராகி, சோளம், கம்பு, மானாவாரி உளுந்து, நிலக்கடலை, சோயா போன்ற வேளாண் பொருட்களின் கொள்முதல் விலையில் எந்தவித மாற்றமும் இல்லை. நாட்டில் பருத்தி சாகுபடி பிரச்சனையில் பல்லாயிரம் விவசாயிகள் மாண்ட போதும் குறைந்தபட்ச கொள்முதல் விலை கடந்த ஒரு வருடமாக உயர்த்தப்படவில்லை. பச்சைப்பயிறு மற்றும் துவரம்பருப்பின் கொள்முதல் விலை அதிகப்படியாக உயர்த்தப்பட்டாலும், சந்தையில் விவசாயிகள் குறைந்தபட்ச கொள்முதல் விலையை விட பச்சைப்பயிரில் 2008-2009ஆம் ஆண்டில் 2900ரூபாய் என்ற அளவிலும், 2008-2009ஆம் ஆண்டில் 4600 ரூபாய் என்ற அளவிலும், 2009-2010ஆம் ஆண்டில் 4600 ரூபாய் என்ற அளவில் இருந்தால் விவசாயிகளுக்கு எந்தவித பயனும் இல்லை. இதேபோன்ற நிலைதான் துவரம் பருப்பு விற்பனையிலும் காணப்பட்டது. 2008-2009ஆம் ஆண்டில் 4000 ரூ என்ற அளவிலும், 2009-2010ம் ஆண்டில் 4600 ரூ வரை விற்பனை செய்யப்பட்டதால் விவசாயிகளுக்கு குறைந்தபட்ச கொள்முதல் விலையிலும் பயன் இல்லை. இத்தகைய  நடைமுறை சூழலில் தற்போதைய உணவு தானியங்களின் தொடர் விலை உயர்வு உணவு தானியங்களின் கொள்முதல் விலை உயர்வே காரணம் என்ற  மத்திய  நிதி அமைச்சரின் கருத்தும் என்பதும் தற்போதைய விலை உயர்வுக்கு உரிய உண்மையான காரணங்கள் கண்டு பொருளாதார நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டு வருகிறது.
வேளாண் விளை பொருட்களின் விலை உயர்வு – பிற உண்மை காரணங்கள்
மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகள் வேளாண் சந்தையில் தனியார் பெரும் நிறுவனங்களை சந்தைப்படுத்தும் முயற்சியில் கடந்த சில ஆண்டுகளாக புதிய பொருளாதாரக் கொள்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டு செயல்பட அனுமதித்தது.  இத்தகைய சூழலில் மத்திய அரசு மற்றும் மாநில அரசுகளின் குறைந்தபட்ச விலையை விட அதிகமாக வழங்கி பல ஆயிரம் டன்கள் உணவு தானியங்களை நேரடியாக கொள்முதல் செய்து  இந்தியா உணவுச் சந்தைகளில் கடந்த பல ஆண்டுகளாக, வேளாண்மை பல்கலைக்கழகங்கள், ஆராய்ச்சி மையங்கள் வேளாண்மை உற்பத்தி மற்றும் உற்பத்தி திறன் பெருக்கத்தில் அதிகளவு முனைப்புடன் செயல்பட்டு பல புதிய ரகங்களை அறிமுகம் செய்து வேளாண்மை உற்பத்தியை வெகுவாகப் பெருக்கியது. ஆனால் வேளாண் விளைபொருட்களை சந்தைப் படுத்துவதிலும், மதிப்புக்கூட்டி விற்பனை செய்வதிலும் போதிய கட்டமைப்பு வசதிகள், போதிய போக்குவரத்து வசதிகள் இல்லாத காரணத்தால் பல ஆயிரம் கோடி மதிப்புள்ள வேளாண் விளைபொருட்கள் சந்தைப்படுத்த முடியாமல் கெட்டுப் போய்விடும் சூழல்  இத்தகைய நிலை மாற்றப்பட்டு ஏழை மற்றும் நடுத்தர மக்களின் உணவு மற்றும் புரதத் தேவையை நிறைவு செய்ய மத்திய மற்றும் மாநிலத் தொடர் விற்பனை மற்றும் விரிவாக்க முயற்சிகளை மேற்கொள்ள வேண்டியது அவசியம்.
இறுதியாக, தற்போதைய தொழில் வளர்ச்சி மற்றும் வர்த்தகக் கொள்கையை மையமாகக் கொண்டு பல நல்ல பாசன வசதியுடைய வேளாண் விளை நிலங்களை கையகப்படுத்தி குறைந்த மானிய விலையில், அதிகளவு சிறப்புப் பொருளாதார மண்டலங்கள் பல ஆயிரம் ஏக்கர் நிலங்களில் அமைக்கப்பட்டு வருகிறது. இதனால் பல தலைமுறைகளாக கிராமங்களில் வாழ்ந்த மக்களின் நிலங்களை, வாழ்வுரிமைகளை தொழில் வளர்ச்சி என்ற பெயரில்  மாற்றுவதால் உணவு தானியங்கள் பற்றாக்குறை செயற்கையாக  ஏற்பட்டு வருகிறது.
மாற்று செயல்திட்டங்களும், நடைமுறைகளும்
உணவு தானியங்கள் கொள்முதல் மற்றும் விற்பனையில் தனியார் வேளாண் நிறுவனங்களுக்கு போதிய அளவில் கட்டுப்பாடுகள்  விதிக்க வேண்டும். மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகளின் பொதுத்துறை உணவு தேவைகளுக்கு போக மிகுதியான உணவு உற்பத்தி காணப்பட்டால் மட்டுமே தனியார் வேளாண் நிறுவனங்களை அனுமதிக்க வேண்டும், உணவு தானியக்குறைபாடு மற்றும் பற்றாக்குறை காலங்களில் தனியார் வேளாண் நிறுவனங்கள் பல ஆயிரம் டன்கள் உணவு தானியங்களை வாங்கி, சில்லறை மற்றும் மொத்த சந்தையில் விற்பனை செய்வதைத் தவிர்க்க வேண்டியது அவசியம்.
நமது நாட்டில் உணவு தானியங்கள், மற்றும் பிற உணவுப் பொருட்களின் போதிய உற்பத்தி, விளைச்சல் இல்லாத போது கட்டாயமாக உணவு ஏற்றுமதியை செய்ய வேளாண் நிறுவனங்களை அனுமதிக்கக் கூடாது.
நமது நாட்டில் போதிய உணவு பதப்படுத்தும் மற்றும் மதிப்பு கூட்டும் வசதிகள் இல்லாத காரணத்தால் பல கோடி மதிப்புள்ள உணவு தானியங்கள் மற்றும் வேளாண் பொருட்கள் கெட்டுப்போய் விடுகிறது. இந்த நிலை தவிர்க்க மத்திய அரசு நகர் மற்றும் கிராமப்புற பகுதிகளில் உணவு பதப்படுத்தும் மற்றும் மதிப்புக்கூட்டும் கூடங்களை அமைக்க வேண்டியது அவசியம். படித்த, பட்டதாரி கிராம இளைஞர்கள், சுயஉதவிக்குழுக்களுக்கு போதிய கடன் உதவி மற்றும் பயிற்சிகள் வழங்கி விவசாயிகளின் விளைபொருட்களை நல்ல முறையில் பயன்படுத்தி உற்பத்தி இழப்புகளை பெருமளவில் தடுக்க வேண்டியது அவசியம். தமிழகத்தில் இயங்கும் அனைத்து உழவர் சந்தைகளில் சுயஉதவிக்குழுக்கள் வாயிலாக குளிர்பதன அறைகள், மதிப்புக்கூட்டும் முயற்சிகளை மேற்கொள்ள வேண்டியது அவசியம்.       தற்போது தொழில்வளர்ச்சியில் உழவர்களின் விளை நிலங்கள்  சிறப்புப் பொருளாதார மண்டலங்கள், தொழிற்சாலைகள் அமைவதும், பிற்படுத்தப்பட்ட வறண்ட பகுதிகளில் தொழில் வளர்ச்சி மற்றும் வேலை வாய்ப்பை பெருக்கும் முயற்சியில் புதிய தொழில் கொள்கைகள்,  நடைமுறைகளை உருவாக்க வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகிற நிலையில் தற்போதுவேளாண் விளைபொருட்களுக்கு மத்திய அரசு அறிவித்துள்ள குறைந்தபட்ச ஆதார விலை மற்றும் ஊக்கத்தொகை பயனுள்ளதாக அமைய வாய்ப்பு உண்டு