புதிய கல்விக்கொள்கை துரோணோச்சாரியாருக்கும் ஏகலைவனுக்குமான இடைவெளியா உண்மை என்ன

புதிய கல்வி கொள்கை மாநில அரசுகளைக் கலந்து ஆலோசிக்கவில்லை எனவும் திட்டத்தை ஆரம்ப நிலையிலேயே தமிழக அரசு தனது எதிர்ப்பினைப் பிரகடனப்படுத்தவும் தமிழ்நாட்டில் இருமொழிக் கொள்கை என்பது சட்டப்படியான நிலைப்பாடு இதில் மூன்றாவது மொழியைத் திணிப்பது ஏற்கத்தக்கதல்ல என முதற்கட்டத்திலேயே நிராகரிக்கப்படவேண்டிய ஒன்று எனவும் திமுக உள்ளிட்ட கட்சிகள் குரல் கொடுக்கும் நிலையில் அதில் உள்ள பாதகம் குறித்த தகவல் தான் மக்கள் பயம் கொள்ளக் காரணமாக உள்ளன 3,5,8-ம் வகுப்புகளுக்கு உரிய ஆணையம் தேர்வு நடத்தும் என்பதும், 5 ஆம் வகுப்பு வரை தேர்வே கிடையாது என்ற நிலையில் 3 ஆம் வகுப்பில் இருந்தே தனி ஆணையம் தேர்வு நடத்தும் என்பதுமாகும். இனி, கல்லூரிகளில் பி.எஸ்.சி, போன்ற இளங்கலை விஞ்ஞானப் படிப்புக்கு கூட என்.டி.ஏ. என்ற ஓர் அமைப்பை அகில இந்திய அளவில் உருவாக்கி அதன்மூலம் நுழைவுத் தேர்வு நடத்தி தேர்வு செய்யப்படும் நிலை உள்ளதாகவும் நுழைவுத் தேர்வே கூடாது- நீட் அறவே வேண்டாம் என்ற மக்கள் கருத்துக் கொண்டிருக்கும் கால கட்டத்தில் புதிய கல்வி முறையை திணிப்பது ஏழை மாணவர்களின் 12 ஆம் வகுப்பு பள்ளிக் கல்வியுடன் படிப்பை நிறுத்தும் நோக்கம் கொண்டதாகவும் பார்க்கும் நிலையுள்ளது. மாநில அரசுகளின் கருத்து என்ன என்பதுதான் மிக மிக முக்கியமாகும். கல்வி என்பது வெறும் மத்திய அரசை மட்டும் சார்ந்ததா மாநில அரசும், மத்திய அரசும் இணைந்த ஒத்திசைவுப் பட்டியலா என்ற விவாதம் தற்போது துவங்கியுள்ளது. அதற்கு பின்வரும் காரணமும் முன்வைக்கப்படுகிறது.புதிய கல்விக் கொள்கைக்கான வரையறை அறிக்கையை மத்திய அரசு வெளியிட்டிருக்கிறது 43 பக்கக் கொள்கைப் பிரகடனமாகும் அது https://www.docdroid.net/n5FOFPh/2019-pdf கல்வியாளர்கள் மத்தியில் பெரும் அதிர்வுகளை உருவாக்கியிருக்கிறதென பலரும் சுட்டிக்காட்டும் சம்ஸ்கிருதத் திணிப்பும் என்பதையும் தாண்டி, பல்வேறு அபாயங்களை மோடி அரசின் கல்விக் கொள்கை கொண்டிருக்கிறது. புதிய கல்விக் கொள்கையை உற்றுநோக்கும் பலரும் மெக்காலேவுக்கு முன்னும் பின்னும் உள்ள நிலை ஆராய்வது தான் தற்போது விவாதம் 1813ஆம் ஆண்டில் முதலாவதாக இந்திய மக்களின் கல்விப் பொறுப்பை பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி அரசு கல்வி சாசனம் ஆவணத்தை வெளியிட்டது. அதற்காக ரூபாய் ஒரு லட்சம் அன்றய மதிப்பில் ஒதுக்கப்பட்டதும், அதுவும் கிறித்துவ மிஷனரிகளுக்கு மட்டுமே வழங்கப்பட்டது தான் வரலாறு. ஆங்கிலக் கல்வியே தங்கள் கொள்கைக் கல்வி என ஆவணம் பகிரங்கமாக்கி அறிவித்தது. கிழக்கிந்திய கம்பெனியில் வேலை பார்க்க, இந்திய மக்களுக்குச் இதர தகுதி தேவையில்லைஎன்றானது. பிரிட்டிஷ் கல்வி த் தகுதியின் அடிப்படையில் தான் வேலை வழங்கப்படும் என அதன் இரண்டாம் ஷரத்துல் குறிப்பிடுகிறது. 1834 ஆம் ஆண்டில் மெக்காலே இந்தியாவுக்கு வந்து கவர்னர் ஜெனரல் பெண்டிங் பிரபு உடன் ஆலோசித்து இந்தியக் கல்விக்கு - பொதுக் கற்பித்தல் முறையாகப் பெயரிட்டு, அவரைத் தலைவராக்க எண்ணம், அறிவு, கலாச்சாரம் மூன்றும் ஆங்கிலேயராகவும் இரத்தத்திலும் நிறத்திலும் இந்தியராகவும் இருக்கும் ஒருவரை உருவாக்குவதே கல்வியின் நோக்கம் என அறிவித்தார் மெக்காலே, 267 பக்கங்கள் கொண்ட கல்விக் கருத்துருவை அரசுக்களித்தார். ஆங்கில மொழிக் கல்வியை முழுதும் வேலைக்கான தகுதி பெறும் கல்வியாக்கினார். பிராந்திய மொழிகளில் புத்தகங்கள் அச்சிடுவது கூடத் தடை செய்து “வியாபார, நிர்வாக மொழியாய் ஆங்கிலம்; அதற்காக பிரிட்டிஷ் அரசுக்குத் தேவை லட்சக்கணக்கான - கணக்காளர், எழுத்தர் அந்த வேலைக்கான கல்வி இது மேதாவிகள், தத்துவ அறிஞர்கள் எல்லாம் நமக்குத் தேவையில்லை என்றார் 1835 ஆம் ஆண்டில் வில்லியம் பெண்டிங் பிரபு, மெக்காலே குறிப்புகளை ஏற்று முழுமையாக அதை அமல்படுத்திவிட்டார். ‘வேலை… கும்பேனி அரசு வேலை, தனியார் ஆலை வேலை எனும் ஈர்ப்பே கல்வியின் அடிநாதமாக்கப்பட்டது. பள்ளி, கல்லூரி தரும் சான்றிதழ், வேலை பெறும் ஒரு அடையாளச் சீட்டானது மோகன்தாஸ் கரம்சந்த் காந்தி விமர்சித்ததும் உண்டு 1853 ஆம் ஆண்டில் இங்கிலாந்து கல்விக் கட்டுப்பாட்டுக் குழுமத்தின் தலைவராக சார்லஸ் வுட் தலைமையில் கல்விக் குழு இந்தியா வந்து. 1854 ஆம் ஆண்டில் கர்சன் பிரபு முன் வைக்கப்பட்ட அறிக்கை தான் நம் கல்வி முறையிலிருக்கும் காலாண்டு, அரையாண்டு,முழு ஆண்டுத் தேர்வு முறை என்பதெல்லாம். பள்ளிக்கான சீருடை, ஒரு பாடமாகப் பிராந்திய மொழி போன்றவற்றை 1882 ஆம் ஆண்டில் வில்லியம் ஹண்டர் தலைமையில் உருவான இந்தியக் கல்வி கமிஷன் கொண்டு வந்ததாகும். மெக்காலேவுக்குத் தேவைப்பட்டது பிரிட்டிஷ் காலக் கணக்காளர்கள்தான் , சுதந்திரமடைந்த பின் இராஜீவ் காந்திக்குத் தேவைப்பட்டது பில்கேட்ஸின் வேலையாட்கள்தான், தற்போது பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் தேவை அதில் மாறுபட்டது. அவ்வளவு தான் கடந்த 73 ஆண்டுகளில் கடும் போராட்டங்கள், சோதனைகளுக்குப் பின் உருவான துரோணாச்சாரியார் ஏகலைவர்களின் கட்டை விரல்களைத் துண்டாடிய நிகழ்வாக இருந்துவிட்டால் என்ன செய்வது என்பதே இப்போது மொழிவாரி மாநில மக்கள் கவலை இக்கல்விக் கொள்கை இப்போது வரையப்பட்டுள்ளது. இனி சட்டமாகி வரும் போது தான் அது செயலாக்கம் புரியும்