செல்பேசி வைத்தவன் எல்லாம் செய்தியாளனா? - சட்டம் என்ன சொல்கிறது? பத்திரிகை மன்றத்தின் ஆறு கட்டளைகள்!

 --- *புதுடெல்லி:*

செய்தி என்பது காற்றில் வரும் வதந்தி அல்ல.  அது அரசியல் சட்டம் தந்த உரிமை.

*அரசியல் சட்டம் பிரிவு 19(1)(அ)* சொல்கிறது - பேச்சு சுதந்திரம், எழுத்து சுதந்திரம் உண்டு.

ஆனால் அதே சட்டம் *பிரிவு 19(2)*-ல் சொல்கிறது - அந்த சுதந்திரம் கட்டுப்பாட்டுடன் கூடியது. பொது அமைதி, பாதுகாப்பு, ஒழுங்கு கருதி அதை கட்டுப்படுத்தலாம்.

இன்று சமூக வலைதளத்தில் எவன் வேண்டுமானாலும் நேரலை போடுகிறான். அவனுக்கு தெரியாது, அவன் செய்வது சட்டப்படி குற்றம் என்று.

இந்த அவலத்தை தடுக்கவே,

*பத்திரிகை மன்ற சட்டம் 1978, பிரிவு 13(2)(ஆ)*-ன் கீழ்,

பத்திரிகை மன்றம் 14.10.2026 அன்று கூடி, 15.10.2026 அன்று (PR/8/26-27-PCI) ஆறு கட்டளைகளை பிறப்பித்துள்ளது. இது சட்டத்தின் குரல்.

*சட்டத்தோடு கூடிய ஆறு கட்டளைகள்:*

*1. அடையாளம் இல்லாமல் களம் புகாதே - இது தான் சட்டத்தின் முதல் படி:*

*பத்திரிகை மன்ற விதி* சொல்கிறது - அடையாள அட்டை இல்லாமல் நீ செய்தியாளன் அல்ல.

*குற்றவியல் நடைமுறை சட்டம் பிரிவு 144, புதிய நீதி பாதுகாப்பு சட்டம் பிரிவு 163*-ன் கீழ் காவலர் போட்ட தடை உத்தரவை மீறினால், நீ செய்தியாளனாக இருந்தாலும் கைது செய்யலாம்.

காவலர் சொல்லும் சட்டப்பூர்வ கட்டளையை மதிக்க வேண்டும் என்பது *புதிய நீதி பாதுகாப்பு சட்டம் பிரிவு 221*-ன் கட்டளை. அதை மீறி வாக்குவாதம் செய்தால் அது அரசு ஊழியரை பணி செய்யவிடாமல் தடுத்த குற்றம் - *புதிய தண்டனை சட்டம் பிரிவு 221*.

*2. தடுப்பை தாண்டாதே - உயிர் தான் பெரிது:*

காவல் தடுப்பை உடைத்து உள்ளே புகுந்தால், அது *புதிய தண்டனை சட்டம் பிரிவு 223*-ன் கீழ் தடை உத்தரவை மீறிய குற்றம்.

உன் படக்கருவியை காவல் தடுப்பில் கட்டி அவர் பணிக்கு இடையூறு செய்தால், அது *பிரிவு 195*-ன் கீழ் பொது வழியில் இடையூறு செய்த குற்றம்.

உயிரை காக்க பின்வாங்க சொல்வது காவலரின் கடமை, அதை கேட்பது உன் கடமை.

*3. தப்பும் வழியை தேடி வை - இது தான் அறிவு:*

*தொழிலாளர் பாதுகாப்பு, உடல்நல பாதுகாப்பு சட்டம்* சொல்கிறது - ஒவ்வொரு தொழிலாளிக்கும் பாதுகாப்பான பணிச்சூழல் வேண்டும். செய்தியாளனும் ஒரு தொழிலாளி தான்.

புகை சூழும் போது கூட்டத்துக்குள் ஓடினால், நெரிசலில் சிக்கி உயிர் போகும். அது *பேரிடர் மேலாண்மை சட்டம் 2005*-ன் கீழ் வரும் ஆபத்து. எனவே தப்பும் வழியை முன்பே பார்த்து வைப்பது சட்டம் சொல்லும் முன்னெச்சரிக்கை.

*4. பையில் மருந்து வை - புகை குப்பியை தொடாதே:*

கீழே கிடக்கும் கண்ணீர் புகை குப்பியை எடுத்தால் என்ன ஆகும்?

அது வெடிக்கும் பொருள். அதை தொட்டால், *வெடிபொருள் சட்டம் 1884, பிரிவு 9(ஆ)* மற்றும் *புதிய தண்டனை சட்டம் பிரிவு 288*-ன் கீழ் வெடிபொருளை அலட்சியமாக கையாண்ட குற்றம் ஆகும். உன் கை போகும், உயிர் போகும்.

எனவே முதலுதவி பெட்டி வைத்துக்கொள், ஆனால் புகை குப்பியை தொடாதே என்பது பத்திரிகை மன்றத்தின் உயிர் காக்கும் கட்டளை.

*5. தனியே போகாதே - இது தான் நிறுவனத்தின் சட்ட கடமை:*

*பத்திரிகை மன்ற விதி 32* மற்றும் *ஊடக நிறுவனங்களுக்கான மாதிரி நடத்தை விதி* சொல்கிறது - செய்தி நிறுவனம் தன் செய்தியாளரை காக்க வேண்டும்.

ஒரு செய்தியாளரை ஆபத்தான களத்துக்கு அனுப்பி, அவன் இருப்பிடத்தை கண்காணிக்காமல் விட்டால், அது நிறுவனத்தின் அலட்சியம். அதற்கு நிறுவனம் பொறுப்பேற்க வேண்டும் என்பது *பணியிடத்தில் பாதுகாப்பு சட்டத்தின்* நீதி.

தனியாய் உழைப்பவர் தன் இருப்பிடத்தை சொல்லிவிட்டு போவது, தன் உயிரை தானே காக்கும் சட்டம்.

*6. நேரலையில் காவலரை காட்டாதே - இது தான் மிகப்பெரிய குற்றம் - சட்டம் பேசுகிறது:*

இது தான் இன்று பலரும் செய்யும் பெரும் தவறு.

போராட்ட களத்தில் காவலர் எங்கே நிற்கிறார், எத்தனை பேர் இருக்கிறார், எந்த பக்கம் நகர்கிறார் என நேரலையில் காட்டினால்,

அது *புதிய தண்டனை சட்டம் பிரிவு 197 - அரசுக்கு எதிரான தகவலை பரப்புதல்*,

மற்றும் *பிரிவு 152 - தேச பாதுகாப்புக்கு ஆபத்து விளைவிக்கும் செயல்*,

மேலும் *தகவல் தொழில்நுட்ப சட்டம் பிரிவு 66(எப்) - இணைய வழியில் தீவிரவாதத்தை தூண்டுதல்* போன்ற பெரும் குற்றமாக மாறும்.

உச்ச நீதிமன்றம் *"Sahara vs SEBI (2012) மற்றும் Arnab Goswami வழக்குகளில்"* தெளிவாக சொல்லியுள்ளது - பத்திரிகை சுதந்திரம் என்பது காவல் நடவடிக்கையை நேரலையில் காட்டி குற்றவாளிக்கு உதவுவது அல்ல.

மேலும், சிறுவர்களை, பெண்களை, காயம்பட்டவர்களை அவர்கள் அனுமதி இல்லாமல் காட்டினால், அது

*புதிய தண்டனை சட்டம் பிரிவு 72 - தனியுரிமைக்கு பங்கம்*,

*குழந்தைகள் பாதுகாப்பு சட்டம் (POCSO) பிரிவு 23*,

மற்றும் *பத்திரிகை மன்ற நெறிமுறை 6(8)*-ன் கீழ் தண்டனைக்குரிய குற்றம்.

Exclusive காட்சிக்காக உயிரை பணயம் வைப்பது செய்தி அல்ல, அது *புதிய தண்டனை சட்டம் பிரிவு 125 - உயிருக்கு ஆபத்தான செயல்* ஆகும்.

*முடிவாக சட்டம் சொல்வது என்ன?*

பத்திரிகை மன்றத்தின் இந்த ஆறு கட்டளையும் வெறும் அறிவுரை அல்ல.

அது *பத்திரிகை மன்ற சட்டம் 1978, பிரிவு 14*-ன் கீழ் வழங்கப்பட்ட நெறிமுறை. இதை மீறும் பத்திரிகையாளர் மீது மன்றம் நடவடிக்கை எடுக்கும். மன்றத்தின் கண்டனத்திற்கு பிறகும் திருந்தாவிட்டால், அரசு அவர் அங்கீகாரத்தை ரத்து செய்யும்.

செல்பேசி வைத்தவன் எல்லாம் செய்தியாளன் அல்ல என்பதை,

*உழைப்பாளர் சட்டம் 2020, பத்திரிகையாளர் வரையறை பிரிவு 2(எப்)* தெளிவாக சொல்கிறது - முழு நேரமாக, ஊதியத்திற்கு, செய்தி சேகரிப்பவன் தான் செய்தியாளன்.

எனவே, சமூக வலைதளத்தில் செய்தி போடும் சாமானியனே, சட்டத்தை தெரிந்துகொள். பத்திரிகை மன்றத்தின் இந்த ஆறு கட்டளையும் உனக்கும் பொருந்தும். இல்லை என்றால், நேரலைக்காக நீ போடும் ஒரு பதிவு, உன்னை சிறைக்கு அனுப்பும் என்பதை மறக்காதே.

இது தான் சட்டம். இது தான் அறம்.                இது தான் சரியான நடவடிக்கை.

*- நமது சிறப்பு செய்தியாளர்  ---