*அரிசி - பருப்பு - சர்க்கரைக்கு அதிரடி கட்டுப்பாடு! இருப்பு வரம்பு உத்தரவு - இது லெவி இல்லை*
அரிசி, பருப்பு, சர்க்கரை விலை கட்டுக்கடங்காமல் போவதை தடுக்க அரசு இருப்பு வரம்பு உத்தரவு போட்டுள்ளது. வியாபாரிகள் குறிப்பிட்ட அளவுக்கு மேல் சரக்கு வைத்திருக்க கூடாது. இது லெவி இல்லை, பதுக்கல் தடுப்பு உத்தரவு.
*1. அரசு உத்தரவு விவரம்*
பொருள் மொத்த வியாபாரி வைக்கலாம் சில்லறை கடை வைக்கலாம் காலம்
**அரிசி / நெல்** 2,000 டன் ஒரு கடைக்கு 8 டன் 31.01.2027 வரை
**துவரம் பருப்பு** 200 டன் 5 டன் 3 மாதம்
**உளுந்து** 200 டன் 5 டன் 3 மாதம்
**சர்க்கரை** பெற்ற நாளில் இருந்து 15 நாட்களுக்கு மேல் இருப்பு வைக்க கூடாது அதே விதி -
*கடைசி தேதி: 16.11.2026-க்குள்* வரம்புக்கு மேல் உள்ள இருப்பை குறைத்தே ஆக வேண்டும். மீறினால் சோதனை, பறிமுதல், வழக்கு, கடும் நடவடிக்கை.
*மக்களுக்கு பலன்:* சரக்கு தட்டுப்பாடு இருக்காது, நியாய விலையில் கிடைக்க வாய்ப்பு. *வியாபாரிகளுக்கு:* வரம்புக்கு மேல் வைத்திருக்க கூடாது, கணக்கு சரியாக வைக்க வேண்டும்.
*2. புகார் யாரிடம்? துறை அலுவலர் யார்?*
இந்த உத்தரவுக்கு 3 பேர் கொண்ட கண்காணிப்பு குழு பொறுப்பு.
*அ. வட்ட வழங்கல் அலுவலர்*
உங்கள் தாலுகாவில் உள்ளவர். கடை சோதனை செய்ய முதல் பொறுப்பு இவருக்கு தான்.
*ஆ. மாவட்ட வழங்கல் மற்றும் நுகர்வோர் பாதுகாப்பு அலுவலர்*
மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்தில் இருப்பவர். வட்ட அலுவலர் நடவடிக்கை எடுக்காவிட்டால் இவரிடம் கொடுக்க வேண்டும்.
*இ. சிவில் சப்ளைஸ் குற்றப் புலனாய்வு துறை அலுவலர்கள்*
பதுக்கல், கள்ளச் சந்தை என்றால் சோதனை, பறிமுதல், வழக்கு போடும் பொறுப்பு இவர்களுக்கு.
*ஹெல்ப்லைன்: 1967 / 1800 425 5901*
*3. ஆனால் மக்கள் ஏன் புகார் கொடுக்க பயப்படுகிறார்கள்?*
*அ. பெயர் கொடுத்தால் காட்டிக் கொடுப்பு:* சில அலுவலர்கள் லஞ்சம் வாங்கிக்கொண்டு, புகார் கொடுத்தவர் யார் என்று வியாபாரியிடம் உடனே காட்டிக் கொடுத்து விடுகிறார்கள். அதன் பிறகு புகார் கொடுத்தவருக்கு தான் மிரட்டல், தொல்லை.
*ஆ. பெயர் இல்லாமல் புகார் எடுக்க மாட்டார்கள்:* அரசாங்க மிஷின் பெயர், போன் நம்பர் இல்லாமல் புகார் பெறாது. பெயர் இல்லாமல் கொடுத்தால் மொட்டை பெட்டிஷன் என்று குப்பைக்கு போட்டு விடுகிறார்கள். பெயர் கொடுத்தால் காட்டிக் கொடுப்பு, பெயர் கொடுக்காவிட்டால் குப்பை - மக்கள் எங்கே போவது?
*இ. 1990-க்கு முன் போல மக்கள் ஒன்று சேர்வதில்லை:* ஊருக்கு சாலை, மின்சாரம், குடிநீர் என்ற அடிப்படை புகார் கூட இன்று நடப்பதில்லை. 1990-க்கு முன் ஊரில் ஒரு பிரச்சனை என்றால் ஊரே ஒன்றாக நிற்கும். இன்று பக்கத்து வீட்டுக்காரர் யார் என்றே தெரியாது. கட்சி, சாதி, சங்கம் என்று ஊரை பிரித்து விட்டார்கள்.
*ஈ. 5 பேர் சேர்ந்தாலும் "அடங்காதவர்கள்" முத்திரை:* 5 பேர் சேர்ந்து கேட்டாலே "அடங்காதவர்கள், வம்பு பண்றவங்க, அரசியல் பண்றவங்க" என்று முத்திரை குத்தி ஒதுக்கி விடுகிறார்கள். அதனால் தான் நல்லவர்கள் கூட "நமக்கு ஏன் வம்பு?" என்று வாயை மூடிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள்.
*உ. தூத்துக்குடி பயம்:* நியாயம் கேட்டு நின்ற மக்கள் மீது துப்பாக்கி சூடு நடந்ததை மக்கள் மறக்கவில்லை. தொழில் அதிபர்கள், பெரிய வியாபாரிகள் துப்பாக்கி சூடு நடத்த கூட தயங்க மாட்டார்கள் என்ற பயம் மக்களை வீட்டுக்குள் அடைத்து வைத்திருக்கிறது.
*4. முடிவுரை - விலை ஏன் ஏறுகிறது? விலை தானே ஏறவில்லை, ஏற்றப்படுகிறது*
விலை ஏறுவதற்கு வெறும் பதுக்கல் மட்டும் காரணம் இல்லை. அதற்கு பின்னால் 4 பெரிய காரணங்கள் இருக்கின்றன.
*1. மக்கள் தேவை அதிகரிப்பு:* மக்கள் தொகை கூடிக்கொண்டே போகிறது. அரிசி, பருப்பு தேவை நாளுக்கு நாள் அதிகரிக்கிறது.
*2. உற்பத்தி பற்றாக்குறை:* ஆனால் விவசாய உற்பத்தி அந்த அளவுக்கு கூடவில்லை. மழை இல்லை, விவசாய நிலம் குறைந்து விட்டது, விவசாயி விவசாயத்தை விட்டு விட்டான். தேவைக்கு ஏற்ற உற்பத்தி இல்லை.
*3. ஏற்றுமதி அதிகரிப்பு:* இங்கே நமக்கே போதாத அரிசி, பருப்பை வெளிநாட்டுக்கு ஏற்றுமதி செய்கிறார்கள். உள்ளூரில் சரக்கு குறைந்து விடுகிறது.
*4. இறக்குமதி குறைவு:* வெளிநாட்டில் இருந்து வர வேண்டிய சரக்கும் குறைவாக வருகிறது. இறக்குமதி குறைந்தால் உள்ளூர் விலை தானே ஏறும்.
*இது தான் வியாபாரிகளின் தந்திரம்:* தேவை அதிகம், உற்பத்தி குறைவு, ஏற்றுமதி அதிகம், இறக்குமதி குறைவு - இந்த நிலைமையை வியாபாரிகள் நன்றாக பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்கள். சரக்கு குறைவாக இருக்கிறது என்ற உண்மையான காரணத்தை வைத்து, இருக்கும் சரக்கையும் பதுக்கி வைத்து, செயற்கை தட்டுப்பாடு உருவாக்கி, விலையை இன்னும் அதிகமாக உயர்த்தி விடுகிறார்கள்.
*முடிவு:*
தேவை அதிகம் - உற்பத்தி குறைவு என்றால் அரசு உற்பத்தியை பெருக்க வேண்டும், ஏற்றுமதியை கட்டுப்படுத்த வேண்டும், இறக்குமதியை அதிகரிக்க வேண்டும். அதை விட்டு விட்டு வியாபாரிகளை மட்டும் குறை சொல்லி பயன் இல்லை. அதே நேரம் வியாபாரிகள் இந்த சூழ்நிலையை பயன்படுத்தி பதுக்கி விலை ஏற்றுவதையும் அனுமதிக்க கூடாது.
புகார் கொடுத்தவரை காப்பாற்றாத வரை இந்த இருப்பு வரம்பு உத்தரவு காகிதத்தில் மட்டும் தான் இருக்கும்.
நியாயம் கேட்பது அடங்காமை இல்லை, அது நம் உரிமை. நியாயம் கேட்பவரை "அடங்காதவர்" என்று ஒதுக்கும் ஊரில், அநியாயம் தான் தலைவனாக இருக்கும்.
தனியாக போகாதீர்கள், நேருக்கு நேர் மோதாதீர்கள். உயிரை கொடுத்து நியாயம் கேட்க வேண்டாம். உயிரோடு இருந்து, அமைதியாக, எழுத்தில், ஆதாரத்தோடு, கூட்டாக கேட்பது தான் இன்றைய போராட்டம்.
*புகார்: 1967 / 1800 425 5901*




கருத்துகள்