பட்டாசு இல்லாத் தீபாவளி - பக்திக்காக ஒரு ஊர், பறவைகளுக்காக ஒரு ஊர்

தீபாவளி என்பது ஒளியின் திருவிழா, ஒலியின் திருவிழா அல்ல என்று உலகுக்கு பாடம் சொல்லும் இரண்டு கிராமங்கள்*

இந்தியா முழுவதும் தீபாவளி என்றால் வெடிச்சத்தமும், புகையும், வண்ண விளக்குகளும் தான் நினைவுக்கு வரும். ஆனால் நம்மை சுற்றி இரண்டு ஊர்களில் மட்டும் தீபாவளி முற்றிலும் மாறுபட்டு அமைதியாக கொண்டாடப்படுகிறது. ஒன்று கர்நாடகாவில், இன்னொன்று தமிழ்நாட்டில்.

*பகுதி 1: பக்திக்காக, நினைவுக்காக தீபாவளி கொண்டாடாத மேலுக்கோட்டை*

பெங்களூருவில் இருந்து 110 கி.மீ தொலைவில், மாண்டியா மாவட்டத்தில், மைசூர் அருகே மலை மேல் அமைந்த ஊர் மேலுக்கோட்டை. தமிழ் வைணவத்தின் புனித பூமி. ராமானுஜர் 12 ஆண்டுகள் வாழ்ந்த இடம். செலுவநாராயணர் கோவில், யோக நரசிம்மர் கோவில் என 800 ஆண்டு பழமையான கோவில்கள் நிறைந்தது. இங்கே தான் தமிழக முன்னாள் முதல்வர் ஜெ.ஜெயலலிதா பிறந்தார்.

இந்த ஊரில் வசிப்பவர்களில் பெரும்பாலானோர் தமிழ் மாண்டியம் ஐயங்கார்கள். இந்த ஊரில் மட்டும் தீபாவளி அன்று ஒரு வீட்டிலும் தீபம் ஏற்றப்படாது. பட்டாசு வெடிக்கப்படாது. கடைகள் அடைக்கப்பட்டிருக்கும்.

*காரணம் என்ன?*

ஊர் மக்களின் நம்பிக்கைப்படி, 1783-ம் ஆண்டு தீபாவளி நாளன்று, திப்பு சுல்தானின் படை மேலுக்கோட்டை மீது படையெடுத்து, அங்கிருந்த 700-க்கும் மேற்பட்ட ஐயங்கார் குடும்பங்களை படுகொலை செய்ததாம். அந்த துயர சம்பவத்தில் இறந்தவர்களின் நினைவாக, அன்று முதல் இந்த ஊர் மக்கள் தீபாவளியை கொண்டாடுவதை நிறுத்திவிட்டார்கள்.

வரலாற்று ஆசிரியர்கள் சிலர் இதை மறுத்தாலும், அந்த மக்களின் மனதில் அது ஆழமான காயமாக உள்ளது. தீபாவளிக்கு பதிலாக, அதற்கு அடுத்த நாள் வரும் நரக சதுர்த்தசி மற்றும் போகி அன்று அவர்கள் எளிமையாக வழிபாடு செய்கிறார்கள். அவர்களை பொறுத்தவரை தீபாவளி என்பது பாரம்பரியம் மற்றும் மூதாதையர் நினைவை மதிக்கும் நாள்.

*பகுதி 2: பறவைகளுக்காக பட்டாசை துறந்த வேட்டங்குடி*

சிவகங்கை மாவட்டம், திருப்பத்தூர் அருகே உள்ள வேட்டங்குடி மற்றும் கொல்லுகுடிபட்டி கிராமங்கள். இங்கே 36.89 ஹெக்டேர் பரப்பில், மூன்று கண்மாய்களை இணைத்து வேட்டங்குடி பறவைகள் சரணாலயம் அமைந்துள்ளது.

*வரலாறு:*

1972-ம் ஆண்டு தான் முதன்முதலாக வெளிநாட்டு பறவைகள் இங்கு வர ஆரம்பித்தன. சைபீரியா, இலங்கை போன்ற நாடுகளில் இருந்து நாரை, கொக்கு, கருப்பு அரிவாள் மூக்கன், நத்தை குத்தி நாரை, கூழைக்கடா என ஆயிரக்கணக்கான பறவைகள் இனப்பெருக்கத்திற்காக வருகின்றன. 1977-ல் தமிழக அரசு இதை சரணாலயமாக அறிவித்தது.

*மக்கள் எடுத்த முடிவு:*

கிராமத்தை சேர்ந்த 78 வயது ஆறுமுகம் போன்ற பெரியவர்கள் ஒரு உண்மையை கண்டுபிடித்தார்கள். "பறவைகள் வந்தால் மழை பெய்யும், விவசாயம் செழிக்கும். பறவைகளின் எச்சம் கண்மாய் தண்ணீரை வளமாக்கும்" என்று. அதே சமயம், அக்டோபர்-நவம்பர் மாதம் தான் பறவைகள் முட்டையிட்டு குஞ்சு பொரிக்கும் நேரம். அதே நேரத்தில் தான் தீபாவளியும் வருகிறது. பட்டாசு வெடித்தால், பறவைகள் பயந்து முட்டையை விட்டுவிட்டு பறந்துவிடும். குஞ்சுகள் இறந்துவிடும்.

இதை உணர்ந்த அந்த கிராம மக்கள், கடந்த 50 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக, தாங்களாகவே ஒரு முடிவை எடுத்தார்கள் - தீபாவளிக்கு பட்டாசே வெடிக்கக்கூடாது என்று.

இன்றும் அந்த கிராமங்களில் தீபாவளி அன்று வெடிச்சத்தமே கேட்காது. கம்பி மத்தாப்பு, பூவாணம் போன்ற சத்தமில்லாத பட்டாசுகள் மட்டுமே. தீபம் ஏற்றி, பலகாரம் செய்து, பறவைகளோடு சேர்ந்து தீபாவளி கொண்டாடுகிறார்கள். இவர்களை பாராட்டி ஒவ்வொரு ஆண்டும் மாவட்ட ஆட்சியர், வனத்துறை அதிகாரிகள் இனிப்புடன் வந்து வாழ்த்துகிறார்கள். இதே போல ஈரோடு மாவட்டம் வெள்ளோடு பறவைகள் சரணாலயத்தை சுற்றியுள்ள 10 கிராமங்களிலும் இதே பழக்கம் உள்ளது.

*இரண்டு ஊர்களின் ஒற்றுமை:*

மேலுக்கோட்டை - மனித நேயத்திற்காக, வரலாற்று நினைவுக்காக சத்தத்தை தவிர்க்கிறது.

வேட்டங்குடி - உயிர் நேயத்திற்காக, இயற்கையை காக்க சத்தத்தை தவிர்க்கிறது.

இரண்டு ஊர்களும் நமக்கு சொல்லும் செய்தி ஒன்றுதான். உண்மையான பண்டிகை என்பது பட்டாசு வெடிப்பதில் இல்லை. சக உயிர்களை மதிப்பதிலும், இயற்கையோடு இணைந்து வாழ்வதிலும் தான் இருக்கிறது.

*பசுமையான, அமைதியான, பாதுகாப்பான தீபாவளி வாழ்த்துக்கள்.*

*மேலுக்கோட்டை - ஒரு ஊர், மூன்று கதைகள்*

கர்நாடகாவில், மைசூருக்கு அருகே மலை மேல் ஒரு அழகிய ஊர் இருக்கிறது. பெயர் மேலுக்கோட்டை. இந்த ஊருக்குள் நுழைந்தால் கன்னடத்தை விட தமிழ் தான் அதிகம் கேட்கும். காரணம், இது ஒரு தமிழர் ஊர்.

*முதல் கதை: தீபாவளி அன்று அணையும் விளக்குகள்*

ஒவ்வொரு ஆண்டும் இந்தியா முழுவதும் தீபாவளிக்கு விளக்கு ஏற்றும் போது, இந்த ஊரில் மட்டும் வீடுகள் இருளில் மூழ்கும். பட்டாசு சத்தம் இருக்காது. காரணம் என்ன தெரியுமா?

சுமார் 240 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, நரக சதுர்த்தசி அன்று. மாண்டியம் ஐயங்கார் குடும்பங்கள் தீபாவளி கொண்டாட தயாராக இருந்தனர். அப்போது மைசூரை ஆண்ட திப்பு சுல்தானின் படை வந்தது. மைசூர் மகாராணி பிரிட்டிஷாருடன் சேர்ந்து சதி செய்ததாகவும், அதற்கு இந்த ஐயங்கார்கள் உதவியதாகவும் குற்றம் சாட்டி, ஸ்ரீரங்கப்பட்டணம் நரசிம்ம சுவாமி கோவில் அருகே 700 குடும்பங்களை கொன்று குவித்ததாக அந்த சமூகம் இன்றும் நினைவு கூறுகிறது.

அன்று ஏற்ற வேண்டிய தீபங்கள், துக்க தீபங்களாக மாறின. அந்த துக்கம் இன்றும் தொடர்கிறது. ஆனால் வரலாற்றாசிரியர்கள் சொல்கிறார்கள், "திப்பு கோவில்களுக்கு மானியம் கூட கொடுத்தவர், அவரே நேரடியாக கொன்றாரா அல்லது அவரது தளபதிகள் செய்தார்களா என்பதற்கு தெளிவான அரசு ஆவணம் இல்லை" என்று. உண்மை எதுவாக இருந்தாலும், அந்த வலி இன்றும் அந்த வீடுகளில் வாழ்கிறது.

*இரண்டாம் கதை: அந்த ஊரில் பிறந்த இரும்பு பெண்மணி*

அதே மேலுக்கோட்டையில், 1948-ம் ஆண்டு பிப்ரவரி 24-ம் தேதி, ஒரு குழந்தை பிறந்தது. பெயர் கோமளவல்லி.

அவள் தான் பிற்காலத்தில் தமிழகத்தை ஆண்ட ஜெ.ஜெயலலிதா.

அவளது தாத்தா ரங்கசாமி ஐயங்கார் திருச்சி ஸ்ரீரங்கத்தில் இருந்து மைசூருக்கு வந்தவர். மைசூரில் ஜெய விலாஸ், லலிதா விலாஸ் என்ற இரண்டு வீடுகளில் வசித்தார். அந்த இரண்டு வீடுகளின் பெயரை சேர்த்து தான் கோமளவல்லிக்கு 'ஜெயலலிதா' என பெயர் வைத்தார்கள்.

தீபாவளி கொண்டாடாத ஊரில் பிறந்த அந்த குழந்தை, பிற்காலத்தில் தமிழகத்தையே ஒளிர வைத்தது வரலாற்றின் விசித்திரம்.

*மூன்றாம் கதை: பெருமாளை காதலித்த முஸ்லிம் இளவரசி*

இந்த ஊரில் உள்ள செலுவநாராயண சுவாமி கோவிலில், பெருமாள் சன்னதி அருகே ஒரு சிறு சன்னதி உண்டு. அது பீபி நாச்சியார் என்ற முஸ்லிம் இளவரசியின் சன்னதி.

டெல்லி சுல்தான் மகள், பெருமாள் மீது கொண்ட பக்தியால் இங்கேயே தங்கி விட்டாள் என்கிறது வரலாறு. இன்றும் அவளுக்கு ரொட்டியும் தாலும் நைவேத்தியமாக படைக்கப்படுகிறது. திப்பு - ஐயங்கார் மோதல் கதை இருக்கும் அதே ஊரில், இந்து-முஸ்லிம் ஒற்றுமைக்கு இப்படி ஒரு கதையும் உண்டு.

*முடிவு:*

ஒரே ஊரில், தீபாவளி துக்கம், ஜெயலலிதா பிறப்பு, பீபி நாச்சியார் காதல், 900 ஆண்டு பழமை வாய்ந்த புளியோகரை, வைரமுடி திருவிழா - என அனைத்தும் கலந்து இருக்கிறது. அதுதான் மேலுக்கோட்டை.

இது வெறும் ஊர் அல்ல, ஒரு வரலாற்று புத்தகம்.